เด็กที่เกิดในปี 2025 จะเผชิญคลื่นความร้อนรุนแรงมากกว่าทุกเจเนอเรชัน
รายงาน Global Assessment Report on Disaster Risk Reduction 2025 (GAR 2025) โดย UNDRR (United Nations Office for Disaster Risk Reduction) ชี้ว่า
“เด็กที่เกิดในปี 2025 มีโอกาสเผชิญเหตุการณ์คลื่นความร้อนระดับสุดขั้ว (Extreme Heatwave) ตลอดช่วงชีวิต สูงกว่าผู้ที่เกิดในปี 1960–1990 อย่างมีนัยสำคัญ-GAR 2025”
สะท้อนถึง “ความเหลื่อมล้ำระหว่างรุ่น (Intergenerational Inequality)” ซึ่งคนรุ่นใหม่ต้องแบกรับความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากกว่าคนรุ่นก่อน คลื่นความร้อนสุดขั้วกำลังกลายเป็น “ความเสี่ยงปกติใหม่” (Extreme heat is becoming the new normal risk) กำลังเกิดถี่ขึ้นหลายเท่าเมื่อเทียบกับยุคก่อนปฎิวัติอุตสาหกรรมโดยเฉพาะในเขตร้อนและเมืองหนาแน่น
GAR 2025 ย้ำว่า คลื่นความร้อนเป็นภัยพิบัติที่มีผู้เสียชีวิตสูงที่สุดในระดับโลก แต่กลับได้รับการลงทุนด้านการป้องกันและการวางแผนเชิงพื้นที่น้อยกว่าภัยพิบัติประเภทอื่น หากโลกไม่สามารถจำกัดอุณหภูมิไว้ที่ 1.5-2.0 °C ความเสี่ยงจากคลื่นความร้อนจะเพิ่มขึ้นในระดับที่ไม่สามารถจัดการได้ ดังนั้น ภายใต้แนวโน้มปัจจุบันเด็กในวันนี้จะต้องเผชิญคลื่นความร้อนรุนแรงตลอดช่วงชีวิตอย่างต่อเนื่อง การขยายตัวของเมือง พื้นผิวแข็ง ความหนาแน่นอาคาร และการขาดพื้นที่สีเขียว ทำให้เกิด ปรากฎการณ์เกาะความร้อนเมือง (Urban Heat Island, UHI) ซึ่งซ้ำเติมคลื่นความร้อน และกระทบกลุ่มเปราะบาง เช่น เด็ก ผู้สูงอายุ และแรงงานกลางแจ้ง
การวางแผนสร้าง “ความยืดหยุ่นรับภัยร้อน (Heat Resilience Planning)” สำคัญพอ ๆ กับการลดการปล่อยคาร์บอน
รายงานเน้นว่า “อนาคตของความเสี่ยงจากคลื่นความร้อนไม่ได้ขึ้นกับภูมิอากาศอย่างเดียว แต่ขึ้นกับว่าแต่ละเมืองและชุมชนจะมีนโยบายวางผังเมืองรับมือความร้อนหรือไม่ ลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานความเย็น (Cooling Infrastructure) เพียงพอหรือไม่ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำด้านการเข้าถึงพื้นที่เย็นได้มากน้อยเพียงใด”
GAR 2025 จึงเรียกร้องให้ประเทศและเมืองต่างๆ เปลี่ยนจากการรับมือในรูปแบบเดิมที่เป็นการเฝ้าระวังเหตุการณ์ (Event-based Response) ไปสู่การวางแผนเชิงระบบระยะยาว (Long-term Systemic Planning) ที่เราจะออกแบบเมืองและสังคมอย่างไรให้ความร้อนรุนแรงไม่กลายเป็นภัยพิบัติ
เอกสารอ้างอิง (References)