คือ ปรากฏการณ์ที่อุณหภูมิในเขตเมือง สูงกว่า พื้นที่ชนบทโดยรอบอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะในช่วงกลางคืน เมืองจะกลายเป็น “เกาะ” ที่กักเก็บความร้อนเอาไว้ ไม่สามารถระบายออกไปได้เหมือนพื้นที่ที่มีต้นไม้จำนวนมาก

ประเทศไทยเผชิญภาวะร้อนจัด โดยกรุงเทพฯ มีอุณหภูมิเพิ่มขึ้นถึง 5.26°C ในช่วงเพียง 25 ปี ขณะเดียวกัน การคาดการณ์ประชากรเมืองที่อาจเพิ่มขึ้นเป็น 74.3% ภายในปี 2040 จะยิ่งเพิ่มความกดดันต่อระบบโครงสร้างพื้นฐานและบริการสาธารณะ ผลกระทบยังขยายสู่ภาคเกษตร

“Sustainable Cooling Pathway” หรือ เส้นทางสู่การสร้างความเย็นที่ยั่งยืนและลดความเหลื่อมล้ำ โดยเน้นมาตรการเชิงออกแบบและการวางแผนแบบบูรณาการ

เป้าหมายร่วมคือการสร้างเมืองที่สามารถ “ลดร้อน–สร้างเย็น–เสริมยืดหยุ่น” (Heat Mitigation – Cooling Creation – Resilience Building) เพื่อให้เมืองและชุมชนมีความสามารถในการฟื้นตัวและปรับตัวต่อภัยร้อนได้ทั้งในระดับพื้นที่ (spatial resilience) และระดับสังคม (social resilience) ในภาพรวม Urban Heat Resilience Planning จึงไม่ใช่เพียงเรื่องของการออกแบบกายภาพ แต่คือการสร้าง “ความเป็นธรรมทางภูมิอากาศ (climate justice)” ให้กับทุกกลุ่มคนในเมือง เพื่อให้เมืองในอนาคตเป็นพื้นที่ที่ “อยู่ได้ ทนได้ และเท่าเทียม” ท่ามกลางภาวะโลกร้อนที่กำลังเร่งตัวขึ้นอย่างไม่เคยมีมาก่อน